BLOG

Terugblik

Het jaar is bijna ten einde, altijd een moment om terug te blikken op wat er geweest is. Vooral in deze dagen denk ik aan al die families die ik mocht begeleiden bij het afscheid van een geliefde.
Zoveel verschillende verliezen; voor mijzelf soms ook van heel nabij.

De eerste 8 weken van het jaar werkte ik nog zonder beperkingen en Corona-maatregelen. Maar daarna kwamen de eerste condoleances waarbij men de handen moest ontsmetten, gevolgd door helemaal geen handen meer geven en 1,5 meter afstand.
Al snel kwamen er ook beperkingen in het aantal toegestane aanwezigen bij de uitvaart; eerst 100, toen 30, daarna weer 100… als tenminste de 1,5 meter afstand gehandhaafd kon worden.
Ik voelde me steeds “de boodschapper van het slechte nieuws” als ik de familie moest zeggen wat er níet mogelijk was. Niet alleen de restricties bij het aantal aanwezigen, maar ook niet kunnen meehelpen met de laatste verzorging, niet kunnen meerijden met de rouwauto. Zó intens verdrietig !
En als ik bij de familie kwam moest ik ook daar steeds letten op het afstand houden en kon ik geen troostende hand of arm op iemand leggen. Soms moest ik beeldbellen als iemand in quarantaine moest blijven. En de laatste maanden van het jaar een mondkapje dragen totdat iedereen op zijn of haar plaats zat.
Het viel mij zwaar, maar ondanks alles probeerde ik steeds te zoeken naar wat er nog wél mogelijk was.
Livestreaming van de dienst, een online gedenkplaats; het waren mooie manieren om anderen toch mee te kunnen laten leven.
En ondanks de beperkingen die er waren viel het mij op dat de families steeds vol liefde en dankbaarheid terugkeken op het afscheid zoals we dat vorm hadden gegeven.

En nu denk ik aan al die mensen die een geliefde moeten missen, soms nog heel jong en soms ook ouder. Het gemis zal er zijn, nu en alle dagen die nog gaan komen.
Ik wens hen veel liefde en warmte toe van de mensen die om hen heen staan !

Meer weten?

Ontwikkeld en ontworpen door Pro Sign Services