BLOG

Kleine jongen

Zijn opa was heel ziek en zijn oma had mij gevraagd om langs te komen om met elkaar kennis te maken en voorbereidingen te treffen voor de uitvaart.
Toen wij elkaar aan de telefoon spraken, vertelde ze dat ze twee kleinzoons hadden die heel veel bij hen waren.

Daarom vond ze het heel belangrijk dat deze jongens, van 4 en 9 jaar, goed begeleid zouden worden rondom de uitvaart van opa.
Het was fijn dat ze dit vertelde, nu kon ik alvast wat boekjes voor de jongens meenemen.
Ze zaten allebei op de bank toen ik binnenkwam.
Opa lag in bed in de woonkamer.
Ik maakte kennis met hen en vertelde wie ik was.
“Ik kom met oma en mama praten omdat opa heel ziek is”. Al direct kwam het gesprek op opa, ze wisten dat hij zou gaan sterven.

Of, zoals kinderen zeggen “dat opa doodging”.
Thuis had ik alvast twee leesboekjes uitgezocht die gingen over doodgaan, verdriet en alles wat er gebeurt na een overlijden.
Die liet ik zien en ik gaf de jongens ieder ook een eigen herinneringsboek.
“Dat mogen jullie houden om in te schrijven, te kleuren of om foto’s in te plakken” legde ik uit.
Ze vonden het heel mooi en waren er blij mee. Ieder een eigen herinneringsboek van opa !
Oma en mama waren blij met de voorleesboeken zodat ze de jongens alvast wat konden voorbereiden op wat komen ging.
Na een poosje wilden de jongens buiten spelen.
De kleine jongen van 4 zocht zijn schoentjes op en ging voor me staan en gaf mij zijn schoentjes aan.

“Jij moet me helpen” zei hij. Ik moest erom lachen en hielp hem om zijn schoenen aan te doen.
Zijn oma en mama zeiden stomverbaasd: “Dit is een wonder, zoiets doet hij nooit bij een vreemde! Daar praat hij nog niet eens tegen”.
Maar blijkbaar voelde deze kleine jongen zich bij mij op zijn gemak, iets waarvoor ik heel dankbaar was. Hij vertelde over zijn politieauto en wees op de tekeningen die hij voor opa had gemaakt.
Toen ik later vertelde dat ik weer naar huis ging riep hij “Nee!”. We moesten erom lachen.
“Ik kom weer terug hoor” beloofde ik.
Dat dit in heel verdrietige omstandigheden zou zijn, daar begreep hij nu natuurlijk nog niet veel van.
Maar de basis van vertrouwen was gelegd, wat ook de oma en mama van deze jongens een gerust gevoel gaf. Dag lieve jongen, ik zie je snel weer !

Meer weten?

Ontwikkeld en ontworpen door Pro Sign Services